Peep o Rama

23 07 2006

Alakasız bayıcı bi gecede, öylesine açılmış kopya bir dvd izlemeye koyuldum.Yorgun, biraz rahatsız ve sıkkındım. Hafif sarsıcı sounduyla ilgi çekmeye çalışan filmi, modum uygun olmadığı için ilk başta umursamadım. Psyhcedelic imajıyla ruhuma dokundursa da cidden içine giremedim. Uzun zaman fizibilitesini yaptığım ölüm/ yaşam/ gerçek/yalan kavramları arasında kalan psikikolojide geçmekte film. Yüzeysel geçilenler, bence yanlışlıkla içine girilen detaylar vs. mevcut. Lakin bir nokta bir scene bişi vardı. Neden böyle etkiledi bilemicem. Sanırım mekan algımın duygularımla her daim kesişmesi gibi bi durumdan. Müzik-mimarlık, müzik-mekan vs hissiyatlarımda olması gereken bi bütünlük var genelde. Müziğin mekanı hissettirebilmesi, o mekanda dinlenebiliteyi yaratması ya da mekanın müziği kaldırabilmesi… Her neyse filmin bir sahnesi şöyle ilerliyor; sorunlu oyuncumuz, “Peep O Rama” isimli striptiz club a girer. İçeri girer girmez massive attack – angel çalmaya başlar. İçeride iki sahne ve strip eden 2 kız vardır. Malum “direk” muhabbetinde dans etmeleri beklenen kızların duygularımı ve algılarımı açıcı bir şekilde estetik dansları müziğe yakışmıştır. Gerilmiş beyaz kumaşlar arasında ve yerden biraz yüksekte kanatları varmış izlenimi uyandıran şov sürerken, henry hemen arkada olan perdeye bakar. Perdede çeşitli görüntüler vardır. Geçmişe dairler, güzel ve kötü günler. Görüntülerin rengi şarkıyla aynı renk gibi bi hal almıştır. Henry inanılmaz güzel ötesi ağlamaktadır, ağzında sigarası vardır (karizmasını yerler oldukça başarılı).Gözlerimin böyle dolduğunu ve böyle donup kaldığımı hatırlamıyorum ne zamandır. Etkinin içine girilmiştir, kimseleri bööle etkilemez gibi ama sahne oldukça tanıdık gelmiştir, belki ondandır. Yönetmen (Marc Forster) gerçekten istediğni anlatmıştır, saygı duyulur. “Stay” izlenmelidir genele bakmaksızın, tavsiyedir…

Reklamlar

İşlemler

Information

2 responses

9 08 2006
pinkkie

hani insanın uyuştuğu anlar vardır ya gerekli gereksiz yahut istemli istemsiz.. gözünden bir damla dahi aktığını anlamazsın..anladığın andan itibaren sular seller.. mekanın önemi yok. kilitlenmişsindir saplandığın zihinsel görüntülerine.. biri ardından öteki gelir ve öbürü.. müzik yükselir.. titreşim şiddetlenir..sen bir yandan sarsılırsın..beynin ve ruhun öteki tatraftan..bir araya gelmezler ama.. kopmuşsundur bi kere.. kopuş o kopuş.. zihninle kalbin o kadar farklı yollara baş koymuşlardır ki hangisini takip edeceğini bilemezsin.. sonra da düşünürsün.. hangi ara bu kadar farklı yönlere yönelmişlerdir.. sorarsın.. ama bulamazsın.. ortada öylece baka kalırsın.. kalırsın.. “gitme”zsin…

15 08 2006
cenabetiz_ohindeaiy

cenabetiz cmt gecesi izledi Stay’i sensiz. sen var gibiydin ama…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s




%d blogcu bunu beğendi: