Yıllar sonra…

25 03 2006

orion, irfan, muscag, ohindeaiy, lui, bilimum çıtırlar ve yakışıklılar içinde eğlencenin doruk nokta yılları, Bostancı zamanlarımı özlemeye başladım sanırım. Sabaha kadar alakasız seslerin hakim olduğu evimizi özledim. Çok duygusal oldu, olsa ne yazar. Gerzek Avrupa yakasından nefret ediyorum uyku, konuçlanma babıında. Odama pançuuurun açık kalan kısmından giren güneşle uyanıp, direk ada manzarasna koştuğum, açık kalan camdan içeri giren martıları kovduum zaçma sabahlarımı istiyorum. Hele her sabah orion un beni dürterek, kalk çok geç oldu diip uyanıp saatime baktıımda, saatin 07:30 olduu, sona direk rüyaya devam etmeye çalıştıım ama beceremediğim zamanları deli özlüyorum. Bir öğrenci evinde olması kolay düşünülemeyen jakuzimi kankama kıza hava atıjak die kiralayıp, para kazandıım zamanlarımı istiyorum. Eve en fazla kaç kişi sığdırırız die yarışıp sonucunda, alakalı alakasız 40 küsür kişinin evimde aptal amerikanvari parti yapmasını fln özlüyorum.( bu kısım yalan, özlemiyorum:)) Annemin özellikle o evime olan baskınlarını özlüyorum, bu evime yapamıyo o ayrı. Okulda burslu okurken her sabah 7 milyon taksi parası verip, yıl bazında çarparsam okul fiyatını karşıladıını düşünüp, neden bursumu kaybedip daha fazla yaymadım diye kendime kızıyorum fln fln fln. Elimize kamera geçti die, her ne olursa mutlaka bişiler çıkar die çektiimiz o bol filmli zamanlarımı istiyorum huleyn. Ben “CENABETİZ” evini özledim. Bi gün gidip o evi satın alıcas. Evt alıcas. Kat malikleri kısmısına katılıcas. Adres vermicem. Çabalamayın. Bostancı da kapıda hala gizli bi yerde CENABETİZ yazan bi daire. Bulana aşkolsun… %)

Reklamlar

İşlemler

Information

4 responses

16 08 2006
Deadora

umarim hayallerine kavusursun.. insan her gecen gün eskiyi ariyor, eskiyi özlüyor.. sanirim yasamayi bilmedigimizden..

30 08 2006
arabada 5 evde 15 « Düşsel Hayvan

[…] son günlerimin güzide parçasıdır “arabada 5 evde 15″. “çakkıdı çakkıdı oynaşalım kız” ve “binlerce dansöz var” sükselerinden hayli zaman önce çıkış yapmış, direk halka karışmış, evlerimize kadar girmiştir. ”hoşuma da giderse, bedave!” diyerek kendini ispatlayan şarkının hikayesi bellidir, düşündürmez, kastırmaz, direk halka indirgenerek bünyeye girer, birebir hissettirir. eser, tarz olarak “köylü pornosu” başlığı altında gösterilse de, elektronik tarzın vazgeçilmez örneklerinden biri olmayı amaçlamıştır. düzenlemelerinde dj Emerson, Jay Jay Johannson başta olmak üzere, Tiesto, dJ Food ve Mercan Dede bizzat destekte bulunmuşlardır. hatta ve hatta, eser sahibi Ankaralı Namık, şarkının 1989 yapımı “do the right thing” filminin “goya bean-eating, fifteen in a car, thirty in an apartment, pointed shoes, red-wearing, menudo, meda-meda puerto rican cocksucker” repliğinden çalıntı olduğu iddiası üzerine “bir arabada ve evde bulunan koltuk, kapı sayısı nın şarkısı bu abijim, ne dionus” açıklamasıyla dikkatleri üzerine çekerek halkın sevgisini ikiye katlamıştır. Cenabetiz‘in ruhuna düşünmeden işleyen bu nadide eseri geniş kitlelere ulaştırmayı görev bilir, “şu zamanın kızları bi sakıza öptürür” der, susarım. […]

27 09 2006
cenabetiz sonunda buluşuyor « Düşsel Hayvan

[…] tam 9 sene geçti üstünden. eylülün yine bugünüydü. gizli dönemden itibaren, gözyaşlarına boğularak deli yağmurda taksimden şişliye yürüyerek gidişi hatırlıyorum o dönemden ilk keskin çizgi olarak. uzaklaşmalarımızda kaldım sanırım. öncesinde ki bol hastaneli üzücü gecelerimizi, ardı eksilmeyen felaketleri, neredeyse 1 yıl aradan sonra buluşma dönemindeki hüzünü yaşamamak adına verilen mücadeleyi, hastalıklardan ve ölümlerden dönüşümüzü, kimsenin aklına gelemeyecek sırdaki -gerek- silinmelerimizi, silinmelerimi siliyorum artık. Dibine kadar verilen uğraşlardan sonra her birimizin yine ve yine 2 senedir ölümcül kopuşundan sonra bir araya geleceği günün bugün olabilmesi mucizesindeyim şu an bi de. düşünemiyo işte eski angeloffreaky sustu. derin sessizliğe büründü iki güzellikten dışarıda. bekliyo ve bekliyo. aylardır bekliyo. bu zaman zarfında, incinmenin ötesinde, incitti, yine denedi bu defa isteyerek ama sonunda tükendi, yoruldu, yordu, durdu tamamen ama herkes tersini düşündü, yalanlar çevreledi etrafını, büyük pembe görünenlerinden, kanmayı istedi kanmış göründü, görüldü. gözyaşı dökmemeye çalıştığı geceler oldu hiç yapamamasına rağmen, damlalar akmaya başladığında yok oldu ve hala yok. görünen var, yalan var, yanlış var. ve en son yakınlardaki yalan ortası buluşulmada olduğu gibi bürünmeye başlıyorum tekrar bürünmeye. özümdeki halime yol alıyorum, siz varmışsınızmış gibi davrandığım maskemi çıkarıyorum. bu salak kentte bir süredir tamamen yalnız olmanın bana verdiği yükü kaldıramamanın eşiğinde herşeyi bırakıyorum. duruyorum. her gece rüyaya dalarken kurduğum ayrı bir düşte yaşıyorum. dışında kalan tüm gerçeklikleri gerçek saymıyorum ki sayamıyorum, bünyem, midem almıyo. buna yetebilecek gücüm olduğuna da inanmıyorum. düş kurup orada varsam var-lıktayım işte.  zaman aksın, aksın ki sihir gelsin yerine yıllar sonra ilk defa. öncesinde ise ben hiç olmadığım kadar gidiyorum lighthousedaki kumsal ve kule kenarında oluciim. minicik minnacık bi zaman sonra cenabetiz evinde, cenabet saatinde görüşmek üzere… […]

28 09 2006
cenabetiz sonunda buluşuyor « cenab etiz

[…]  tam 9 sene geçti üstünden. eylülün yine bugünüydü. gizli dönemden itibaren, gözyaşlarına boğularak deli yağmurda taksimden şişliye yürüyerek gidişi hatırlıyorum o dönemden ilk keskin çizgi olarak. uzaklaşmalarımızda kaldım sanırım. öncesinde ki bol hastaneli üzücü gecelerimizi, ardı eksilmeyen felaketleri, neredeyse 1 yıl aradan sonra buluşma dönemindeki hüzünü yaşamamak adına verilen mücadeleyi, hastalıklardan ve ölümlerden dönüşümüzü, kimsenin aklına gelemeyecek sırdaki -gerek- silinmelerimizi, silinmelerimi siliyorum artık. Dibine kadar verilen uğraşlardan sonra her birimizin yine ve yine 2 senedir ölümcül kopuşundan sonra bir araya geleceği günün bugün olabilmesi mucizesindeyim şu an bi de. düşünemiyo işte eski angeloffreaky sustu. derin sessizliğe büründü iki güzellikten dışarıda. bekliyo ve bekliyo. aylardır bekliyo. bu zaman zarfında, incinmenin ötesinde, incitti, yine denedi bu defa isteyerek ama sonunda tükendi, yoruldu, yordu, durdu tamamen ama herkes tersini düşündü, yalanlar çevreledi etrafını, büyük pembe görünenlerinden, kanmayı istedi kanmış göründü, görüldü. gözyaşı dökmemeye çalıştığı geceler oldu hiç yapamamasına rağmen, damlalar akmaya başladığında yok oldu ve hala yok. görünen var, yalan var, yanlış var. ve en son yakınlardaki yalan ortası buluşulmada olduğu gibi bürünmeye başlıyorum tekrar bürünmeye. özümdeki halime yol alıyorum, siz varmışsınızmış gibi davrandığım maskemi çıkarıyorum. bu salak kentte bir süredir tamamen yalnız olmanın bana verdiği yükü kaldıramamanın eşiğinde herşeyi bırakıyorum. duruyorum. her gece rüyaya dalarken kurduğum ayrı bir düşte yaşıyorum. dışında kalan tüm gerçeklikleri gerçek saymıyorum ki sayamıyorum, bünyem, midem almıyo. buna yetebilecek gücüm olduğuna da inanmıyorum. düş kurup orada varsam var-lıktayım işte.  zaman aksın, aksın ki sihir gelsin yerine yıllar sonra ilk defa. öncesinde ise ben hiç olmadığım kadar gidiyorum lighthousedaki kumsal ve kule kenarında oluciim. minicik minnacık bi zaman sonra cenabetiz evinde, cenabet saatinde görüşmek üzere… […]

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s




%d blogcu bunu beğendi: