saatlerce çizmenin verdiği yorgunluktan sonra dinlenmek istemiştim sadece. nedense uçurum kenarını seçmişim. oturuyorum uçurumun kenarında evet, manzara çok güsel. sonra birden bi adam geliyo bööle kocaman devasa bi adam. el bileklerimden tutuyo sımsıkı. çok korkuyorum. napıyosun burda diyo. sanane be adam git diyorum. gitmiyo. sona birden gömlek kollarının bilek kısmında renkli bir kumaş gibin bişi görüyorum. anam falan oluyorum böyle. adam bildiğimiz sıpaydırmen. sen diyorum sıpaydırmensin. adam birden yabancı dilde konuşmaya başlıyo. anlamıyorum ne dediğini. örümcekçe dili falan zannımca. sona buna bi şekil ingiliş dilinde beni de uçur havalara falan diyorum. spiderman abijim sona beni apartmanlardan uçuruyo. bana da uçmayı öğretiyo. dikkatli ol diyo. korumaya geldim seni diyo. ben de naystumityu diyorum. sona bişiler daha gördüm hatırlamıyom ama zıpaydırı gördüm, onla uçtum daha ne. ya olanlar gerçekti ve bana rüya gibi geldiyse. uff bilemiyorum. herşey olabilir.
yavrucum o karabasan o karabasan
popoyu ört uyurken
bide illaki ecnebice olacak
zira sıpaydırmen burada ikamet etse, maslaktan öteye gidemez garibim.